تعلل ورزی پدیده ای است که با عوامل شناختی، هیجانی و انگیزشی زیادی ارتباط دارد، ولی هنوز تصویر روشن و واضحی در مورد این روابط وجود ندارد. هدف این مطالعه کاربرد اولیه عوامل مرتبط با تعلل ورزی بر اساس رویکرد شناختی، عاطفی و رفتاری الیس به منظور شناسایی زیر گروه هایی معتبر از تعلل ورزان از طریق تحلیل خوشه ای است. نمونه ای برابر با 900 نفر (447 زن و 453 مرد) از دانشجویان دانشگاه تهران به روش نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب و به پرسشنامه تعلل ورزی سولومون و روثبلوم (1984) پاسخ دادند که از این تعداد 200 دانشجو که تعلل ورز بودند شناسایی، و به پرسشنامه یادگیری خودتنظیم گرین و میلر (2004)، پرسشنامه خودکارآمدی میدلتن و میگلی (1997)، مقیاس اندازه گیری باورهای ناامیدی هرینگتون (2005)، سیاهه باورهای غیرمنطقی کوپمنز و همکاران (1994) پاسخ دادند. دو خوشه شناسایی شد: خوشه اول با خودتنظیمی و خودکارآمدی متوسط و باورهای ناامیدی و نامعقول بالا (تعلل ورزان با باورهای نادرست) و خوشه دوم با خودتنظیمی و خودکارآمدی پایین و باورهای ناامیدی و غیرمنطقی پایین (تعلل ورزان با انگیزش پایین). بر اساس یافته ها می توان گفت که افراد تعلل ورز دارای نیمرخ انگیزشی متفاوت و باورهای مختلفی هستند و تحلیل خوشه ای می تواند منجر به شناسایی این نیمرخ ها شود.

مقدمه: پیش بینی در خصوص پیشرفت برنامه ها جهت دستیابی به هدف، در امید و حس شکست در ناامیدی متجلی می شود، بنابراین داشتن ابزاری مناسب در این خصوص از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی خصوصیات روانسنجی مقیاس ناامیدی کودکان کازدین، راجرز و کولباس (1986) در کودکان ایرانی بوده است. روش: نمونه آماری این پژوهش عبارت بود از 482 دختر و پسر دوره ابتدایی شهر تهران که به روش خوشه ای چندمرحله ای از جامعه آماری انتخاب شدند. ابزار پژوهش عبارت بود از مقیاس ناامیدی کودکان کازدین و همکاران (1986). جهت بررسی پایایی مقیاس از ضریب آلفای کرونباخ و جهت بررسی روایی مقیاس از روایی محتوا، روایی سازه، روایی همزمان و روایی عاملی استفاده شد. نتایج: ضرایب آلفای کرونباخ به دست آمده حاکی از پایایی بالای مقیاس در هر دو عامل انتظارات آینده و شادکامی و نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان دهنده برازش خوب مدل در تعیین عامل ها به شکل اولیه بیان شده توسط کازدین و همکاران (1986) بود. بحث و نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش، مقیاس ناامیدی کودکان در بررسی وضعیت ناامیدی کودکان در دو عامل نگاه به آینده و شادکامی دانش آموزان دبستانی شهر تهران ابزاری پایا و رواست.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر مقابله درمانگری بر ناامیدی زنان نابارور در کرمانشاه اجرا شد.روش: از بین زنان نابارور مراجعه کننده به کلینیک ناباروری، 40 زن، به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و به صورت تصادفی به دو گروه مساوی آزمایش و کنترل تقسیم شدند. در مرحله پیش آزمون دو گروه به صورت همزمان به مقیاس های ناامیدی بک، افسردگی بک پاسخ دادند. در مرحله بعد، تنها گروه آزمایش طی 8 جلسه (120 دقیقه ای)، تحت مقابله درمانی جهت اصلاح راهبردهای مقابله ای به کار برده شده در طی هفته گذشته، قرارگرفتند. پس از اتمام جلسات درمانی هر دو گروه آزمایش و کنترل (به طور همزمان) در مرحله پس آزمون و پی گیری (بعد از 4 هفته از اتمام جلسات) تنها با مقیاس ناامیدی بک مورد آزمون قرار گرفتند.یافته ها: تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر نشان داد مقابله درمانگری سبب کاهش ناامیدی، نگرش منفی نسبت به آینده، بدبینی، عدم برنامه ریزی در مورد آینده و انتظار شکست زنان نابارور می شود اما در مورد عدم ثبات فکری آنان تاثیر معناداری ندارد.نتیجه گیری: ناباروری تنها مشکل زنان نابارور نیست و باروری آینده آنها نمی تواند آثار مشکلات روان شناختی را بزداید. گرچه این مشکلات خود به گونه ای غیرمستقیم ممکن است بر باروری زنان اثر منفی داشته باشند. بنابراین پیشنهاد می گردد، بهبود بهداشت روانی و کیفیت زندگی زنان نابارور در برنامه این گروه قرار گیرد.

همراه با سایر نمایشنامه نویسان در سال 1930 آرتورمیلر نیز تحت تاثیر شدید عواملی نظیر ناامیدی کشمکش های جنگ های داخلی گسترش صنعت فیلم تلویزیون جنگهای جهانی و... قرار گرفت و در نتیجه تلاش کرد که روابط انسانی خصوصا خانواده و بطور کلی جامعه خویش یعنی امریکا را قبل از تاثیرپذیری از عوامل فوق وبعد از آن مقایسه کند. در نمایشنامه های خود میلر نشان داد که مردم نسبت به همدیگر محبت و علاقه خود را از دست داده و مشکلات روحی شدیدی پیدا کرده اند. بنابراین رهاشدن از آن را بسیار سخت می یافتند. بطور کلی در این راه پدر و مادر و فرزندان و بر عکس و همچنین آشنایان برخوردهای غیر انسانی نشان می دادند.این مقاله بر آن است که این روابط و برخوردها و در نتیجه عزلت و ناامیدی را در اکثر نمایشنامه های میلر به تصویر بکشد. لازم است اشاره شود که میلر قصد بدتر کردن وضیعت اجتماعی خود را نداشت بلکه او مصمم بود با آشکار کردن صفات ناشایست و بد تاثیر پذیرفته از جامعه تلاش بر ایجاد وحدت و محبت و روابط سالم عاطفی و بازگشت مجدد آنها را طلب کند. (اصل مقاله به صورت متن کامل انگلیسی در بخش انگلیسی قابل رویت است)